Në një kohë kur publiku pret risi, evolucion artistik dhe ide të freskëta, Bleona ka zgjedhur të kthehet pas në kohë, duke risjellë një nga këngët e saj të njohura, “Era”. Një lëvizje që ngjall nostalgji për disa, por që lë përshtypjen se artistikisht nuk ofron pothuajse asgjë të re.
Rikthimi i një hiti nuk është problem në vetvete. Përkundrazi, mund të jetë një mënyrë për ta prezantuar një këngë klasike para një brezi të ri. Por kur paketa mbetet pothuajse identike dhe mungon një vizion i ri krijues, pyetja lind natyrshëm, ku është risia?
Edhe në aspektin vizual, Bleona duket se vazhdon të mbështetet te formula që e ka shoqëruar prej vitesh, veshje tepër ekspozuese. Por në një industri që ecën përpara me shpejtësi, ajo që dikur trondiste, sot vështirë se ngre ndonjë vetull.
Ka qenë një kohë kur çdo paraqitje e Bleonës bëhej lajm. Sot, publiku duket më pak i impresionuar nga e njëjta recetë. Sepse standardet kanë ndryshuar. Në epokën e rrjeteve sociale, ku provokimi vizual është bërë i zakonshëm, ajo që bën diferencën nuk është sa shumë ekspozon, por sa shumë surprizon me muzikën.
Në industrinë e sotme muzikore, ku artistët konkurrojnë me ide, performanca dhe identitet artistik, vetëm ekspozimi nuk mjafton më për të krijuar jehonë. Ajo që dikur konsiderohej guxim, sot rrezikon të perceptohet si një formulë e konsumuar.
“Era” mbetet një këngë që ka vendin e saj në historinë e karrierës së Bleonës. Por rikthimi i saj do të kishte pasur më shumë peshë nëse do të shoqërohej me një qasje të re muzikore, një interpretim ndryshe ose një estetikë që do të tregonte evolucion, jo thjesht rikthim.
Kënga mbetet një nga momentet më të njohura të karrierës së saj, por versioni i ri ngre një pyetje të thjeshtë: çfarë ka ndryshuar? Përtej nostalgjisë, është e vështirë të gjesh një element që ta bëjë publikun të thotë: “Po, ia vlente ky rikthim.”
Sepse në fund, nuk është më pyetja nëse Bleona di të tërheqë vëmendje. Pyetja është nëse ajo ende mund ta bëjë këtë përmes muzikës dhe jo vetëm përmes imazhit.
